Werk met werk maken

12 september 2019 Uit Door Hessel Voortman

“Maar, wat kost dat dan?”.

De verwarring is groot. We brainstormen met een grote groep over het inpassen van ecologische functies in het ontwerp. Als technisch manager zit ik met een probleem; er zit een geul in het ontwerp en afvoeren en storten ervan kost geld. Daarom heb ik de af te voeren grond op één van de flappen gezet met de uitnodiging er een toepassing voor te vinden.

Het besef komt langzaam. De grond een natuurbestemming geven is een kosten besparing; geen kostenpost. Da’s wennen voor de meesten maar dat duurt niet lang. De natuurspecialisten hebben ideeen zat en de aanwezige architect heeft nog voor het eind van de dag prachtige schetsen van ons nieuwe natuurgebied.

In de aannemerij heet dit “werk met werk” maken en is het heel gebruikelijk. Bijvoorbeeld grond die over is in het ene project gebruiken in het andere project. Er hangt soms ook een sfeertje omheen van slim geld verdienen. In het ene project geld vragen voor het afvoeren van grond en in het andere voor het aanvoeren, terwijl het om één ritje met dezelfde vrachtwagen gaat.

Nu heb ik helemaal geen probleem met bedrijven die winst maken; sterker, ik werk zelf bij zo’n bedrijf. Zonder winst blijven bedrijven niet bestaan en raken de medewerkers werkeloos, dus ook de maatschappij heeft er baat bij. Ik zal het geen Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen noemen, maar toch.

Maar ik denk dat de waarde van “werk-met-werk” verder gaat. We zijn allemaal gebaat bij besparen op materialen, energie en (daarmee) op kosten. En door goed van elkaar te snappen wat er mogelijk is vind je soms onverwachte besparingen in je ontwerp. En bovendien is het altijd feest om van je collega’s bij te leren.

Wel heb ik ’s avonds, na een lange dag aquatische ecologie, een vis gegeten. Dat dan weer wel.